Pierwsze czytanie

Abraham i mężczyźni, którzy go odwiedzili przy Terebincie Mamre

wyruszyli stamtąd i spojrzeli w kierunku Sodomy;

Abraham szedł z nimi, aby ich odprowadzić.

Pan pomyślał: "Czy ukryję przed Abrahamem to, co zamierzam uczynić,

teraz, gdy ma stać się wielkim i liczebnym narodem,

a wszystkie narody ziemi mają znaleźć w nim błogosławieństwo?

Zaiste, wybrałem go,

aby kierował swoimi dziećmi i swoim domem po sobie,

aby przestrzegali drogi Pana,

czyniąc to, co słuszne i sprawiedliwe,

aby Pan mógł wypełnić dla Abrahama

to, co obiecał mu."

Wtedy Pan rzekł:

"Krzyk przeciw Sodomie i Gomorze jest tak wielki,

a ich grzech tak poważny,

że muszę zejść i zobaczyć, czy ich czyny

w pełni odpowiadają krzykom, które do mnie dochodzą.

Chcę się przekonać."

Gdy dwaj mężczyźni szli dalej w kierunku Sodomy,

Pan pozostał stojąc przed Abrahamem.

Wtedy Abraham zbliżył się do niego i rzekł:

"Czy zetrzesz niewinnych razem z winowajcami?

A co, jeśli w mieście będzie pięćdziesięciu niewinnych ludzi;

czy zniszczysz to miejsce, zamiast oszczędzić je

dla pięćdziesięciu niewinnych ludzi w nim?

Niech to będzie dalekie od Ciebie, abyś uczynił coś takiego,

aby niewinni umierali razem z winowajcami,

tak że niewinni i winowajcy będą traktowani tak samo!

Czyż nie powinien sędzia całej ziemi postępować sprawiedliwie?"

Pan odpowiedział:

"Jeśli znajdę pięćdziesięciu niewinnych ludzi w mieście Sodoma,

oszczędzę całe to miejsce dla ich dobra."

Abraham znowu przemówił:

"Oto, jak śmiem mówić do mego Pana,

choć jestem tylko prochem i popiołem!

A co, jeśli będzie pięciu mniej niż pięćdziesięciu niewinnych ludzi?

Czy zniszczysz całe miasto z powodu tych pięciu?"

On odpowiedział: "Nie zniszczę go, jeśli znajdę czterdziestu pięciu tam."

Ale Abraham nie ustępował, mówiąc: "A co, jeśli znajdą się tylko czterdziestu?"

On odpowiedział: "Wstrzymam się od tego dla czterdziestu."

Wtedy Abraham rzekł: "Niech mój Pan nie będzie cierpliwy, jeśli pójdę dalej.

A co, jeśli znajdą się tylko trzydziestu?"

On odpowiedział: "Wstrzymam się od tego, jeśli znajdę tam trzydziestu."

Abraham kontynuował:

"Skoro tak odważyłem się mówić do mego Pana,

a co, jeśli będzie tylko dwudziestu?"

On odpowiedział: "Nie zniszczę go dla dwudziestu."

Ale nadal nalegał:

"Proszę, niech mój Pan się nie gniewa, jeśli powiem to ostatni raz.

A co, jeśli będzie tam przynajmniej dziesięciu?"

On odpowiedział: "Z powodu tych dziesięciu nie zniszczę go."

Pan odszedł, gdy tylko skończył mówić z Abrahamem,

a Abraham wrócił do domu.