Pierwsze czytanie

Mojżesz pasł owce teścia swego Jetry, kapłana midiańskiego.

Prowadząc owce przez pustynię, dotarł do Horebu,

Góry Bożej.

Tam ukazał mu się anioł Pana w ogniu,

który płonął w krzewie.

Gdy Mojżesz spojrzał, zdziwił się, że krzew,

choć płonął, nie spalił się.

Mojżesz postanowił:

"Muszę podejść i zobaczyć to niezwykłe zjawisko,

czemu krzew nie spłonął."

Gdy Pan zobaczył, że podchodzi, zawołał do niego z krzewu:

"Mojżeszu! Mojżeszu!"

On odpowiedział:

"Oto jestem."

Bóg rzekł:

"Nie zbliżaj się tutaj!

Zdejmij sandały z nóg,

bo miejsce, na którym stoisz, jest ziemią świętą.

Ja jestem Bogiem twojego ojca," dodał,

"Bogiem Abrahama, Bogiem Izaaka, Bogiem Jakuba.

Wołanie dzieci Izraela dotarło do mnie,

a ja dostrzegłem, że Egipcjanie ich uciskają.

Przyjdź teraz! Poślę cię do Faraona,

abyś wyprowadził mój lud,

dzieci Izraela, z Egiptu."

Lecz Mojżesz rzekł do Boga:

"Kim jestem, że miałbym iść do Faraona

i wyprowadzić dzieci Izraela z Egiptu?"

On odpowiedział:

"Będę z tobą;

a to będzie twój znak, że to ja cię posłałem:

Gdy wyprowadzisz mój lud z Egiptu,

będziesz czcił Boga na tej samej górze."