Pierwsze czytanie

W owym czasie:

Bóg wydał wszystkie te przykazania:

„Ja, PAN, jestem twoim Bogiem,

który wyprowadziłem cię z ziemi egipskiej, z domu niewoli.

Nie będziesz miał innych bogów oprócz mnie.

Nie uczynisz sobie rzeźbionych obrazów

ani żadnego podobieństwa tego, co jest na niebie w górze,

ani na ziemi poniżej, ani w wodach pod ziemią;

nie będziesz się im kłaniał ani ich czcił.

Bo ja, PAN, twój Bóg, jestem Bogiem zazdrosnym,

karzącym winy ojców na dzieciach,

na trzecim i czwartym pokoleniu tych, którzy mnie nienawidzą,

lecz okazującym miłosierdzie aż do tysiącznego pokolenia

na dzieciach tych, którzy mnie miłują i przestrzegają moich przykazań.

„Nie będziesz brał imienia PANA, swojego Boga, nadaremno.

Bo PAN nie pozostawi bez kary tego,

kto bierze jego imię nadaremno.

„Pamiętaj, abyś dzień sabatu święcił.

Sześć dni możesz pracować i wykonywać wszystkie swoje dzieła,

lecz siódmy dzień jest dniem sabatu PANA, twojego Boga.

Nie będziesz w nim wykonywał żadnej pracy ani ty, ani twój syn, ani twoja córka,

ani twój sługa, ani twoja służebnica, ani twoje bydło,

ani obcy, który przebywa w twoich bramach.

W sześć dni PAN uczynił niebo i ziemię,

morze i wszystko, co w nich jest;

lecz siódmego dnia odpoczął.

Dlatego PAN pobłogosławił dzień sabatu i uczynił go świętym.

„Czcij swojego ojca i swoją matkę,

abyś długo żył na ziemi,

którą PAN, twój Bóg, daje tobie.

„Nie będziesz zabijał.

„Nie będziesz cudzołożył.

„Nie będziesz kradł.

„Nie będziesz świadczył fałszywie przeciwko swojemu bliźniemu.

„Nie będziesz pożądał domu swojego bliźniego.

Nie będziesz pożądał żony swojego bliźniego,

ani jego sługi, ani jego służebnicy, ani jego wołu, ani osła,

ani niczego, co do niego należy.”