Pierwsze czytanie

Mojżesz odwrócił się i zszedł z góry

z dwoma tablicami przykazań w rękach,

tablicami, które były zapisane z obu stron, z przodu i z tyłu;

tablicami, które zostały uczynione przez Boga,

mającymi inskrypcje, które były wyryte przez samego Boga.

Gdy Jozue usłyszał hałas ludu wołającego,

powiedział do Mojżesza: „To brzmi jak bitwa w obozie.”

Lecz Mojżesz odpowiedział: „To nie brzmi jak okrzyki zwycięstwa,

ani jak okrzyki klęski;

te dźwięki, które słyszę, to okrzyki zabawy.”

Gdy zbliżył się do obozu, zobaczył cielca i tańczących.

Wtedy Mojżesz rozgniewał się, tak że rzucił tablice na ziemię

i złamał je u podnóża góry.

Biorąc cielca, którego uczynili, wrzucił go w ogień

i zmielił na proszek,

który rozsypał na wodzie i kazał dzieciom Izraela pić.

Mojżesz zapytał Aarona: „Co ten lud ci uczynił,

że poprowadziłeś ich do tak wielkiego grzechu?”

Aaron odpowiedział: „Niech mój pan się nie gniewa.

Wiesz dobrze, jak skłonny jest lud do zła.

Mówili do mnie: ‘Uczyń nam boga, który będzie naszym przewodnikiem;

co do człowieka Mojżesza, który wyprowadził nas z ziemi egipskiej,

nie wiemy, co się z nim stało.’

Więc powiedziałem im: ‘Niech każdy, kto ma złotą biżuterię, ją zdejmie.’

Dali mi to, a ja wrzuciłem to w ogień, i ten cielca wyszedł.”

Nazajutrz Mojżesz powiedział do ludu:

„Popełniliście wielki grzech.

Wstąpię do PANA;

może uda mi się pojednać z waszym grzechem.”

Mojżesz wrócił do PANA i powiedział:

„Ach, ten lud rzeczywiście popełnił wielki grzech

czyniąc sobie boga ze złota!

Jeśli tylko przebaczysz ich grzech!

Jeśli nie, to wymaż mnie z księgi, którą napisałeś.”

PANA odpowiedział: „Tylko tego, kto zgrzeszył przeciwko mnie,

wymażę z mojej księgi.

Teraz idź i prowadź lud do miejsca, o którym ci powiedziałem.

Mój anioł pójdzie przed tobą.

Kiedy nadejdzie czas, abym ukarał, ukarzę ich za ich grzech.”