Pierwsze czytanie

Namiot, zwany namiotem spotkania,

Mojżesz rozkładał w pewnej odległości, poza obozem.

Każdy, kto chciał porozmawiać z PANEM,

szedł do tego namiotu spotkania poza obozem.

Kiedy Mojżesz wychodził do namiotu, wszyscy ludzie wstawali

i stawali u wejścia swoich namiotów,

obserwując Mojżesza, aż wszedł do namiotu.

Gdy Mojżesz wchodził do namiotu, obłok stawał się widoczny

i stawał u wejścia, gdy PAN rozmawiał z Mojżeszem.

Widząc obłok stojący u wejścia namiotu,

wszyscy ludzie wstawali i oddawali pokłon

u wejścia swoich namiotów.

PAN mówił do Mojżesza twarzą w twarz,

jak jeden człowiek rozmawia z drugim.

Mojżesz wracał potem do obozu,

lecz jego młodszy pomocnik, Jozue, syn Nuna,

nie odchodził od namiotu.

Mojżesz stał tam z PANEM i ogłosił Jego imię: "PAN."

Wtedy PAN przeszedł przed nim i zawołał:

"PAN, PAN, Bóg miłosierny i łaskawy,

niedosłowny w gniewie, bogaty w dobroć i wierność,

zachowujący swoją dobroć dla tysiąca pokoleń,

i przebaczający niegodziwość, grzech i winę;

lecz nie uznający za niewinnego winnego,

lecz karzący dzieci i wnuki

do trzeciego i czwartego pokolenia za grzechy ojców!"

Mojżesz natychmiast upadł na ziemię, oddając pokłon.

Potem powiedział: "Jeśli znalazłem łaskę w Twoich oczach, o PANIE,

przyjdź z nami.

To rzeczywiście lud uparty;

jednak przebacz nasze niegodziwości i grzechy,

i przyjmij nas jako swoje.

"

Mojżesz pozostał tam z PANEM przez czterdzieści dni i czterdzieści nocy,

nie jedząc chleba ani nie pijąc wody,

i napisał na tablicach słowa przymierza,

dziesięć przykazań.