Czytanie z Księgi Liczb 11:4b-15
Synowie Izraela zaczęli narzekać:
"Chcielibyśmy mieć mięso do jedzenia!
Pamiętamy ryby, które jedliśmy za darmo w Egipcie,
a ogórki, arbuzy, pory,
cebule i czosnek.
A teraz jesteśmy głodni;
nie widzimy przed sobą nic poza tym manną."
Manna była jak nasienie kolendry i miała kolor żywicy.
Gdy zbierali ją, ludzie mieli ją mielić między żarnami lub tłuc w moździerzu,
potem gotować w garnku i formować w chleby,
które smakowały jak ciastka z oliwą.
W nocy, gdy rosa spadała na oboz, manna również spadała.
Gdy Mojżesz usłyszał, jak ludzie, rodzina po rodzinie,
wołali przy wejściu do swoich namiotów,
Pan bardzo się rozgniewał, a Mojżesz był zmartwiony.
"Dlaczego tak źle traktujesz swojego sługę?" zapytał Mojżesz Pana.
"Dlaczego jesteś tak niezadowolony ze mnie,
że obciążasz mnie całym tym ludem?
Czy to ja począłem ten lud?
Czy to ja dałem mu życie,
że każesz mi nosić ich na swoim łonie,
jak ojciec przygarniający niemowlę,
do ziemi, którą przysiągłeś ich ojcom?
Gdzie mogę zdobyć mięso, aby dać całemu temu ludowi?
Bo wołają do mnie,
'Daj nam mięso do jedzenia.'
Nie mogę sam nosić całego tego ludu,
bo są dla mnie zbyt ciężcy.
Jeśli w ten sposób zamierzasz się ze mną obchodzić,
to proszę, zrób mi tę przysługę i zabij mnie od razu,
żebym nie musiał już znosić tego cierpienia."
Oto słowo Boże.
Bogu niech będą dzięki.