Ewangelia

Gdy tłum cisnął się do Jezusa i słuchał słowa Bożego,

stał nad Jeziorem Genezaret.

Zobaczył tam dwie łodzie przy brzegu;

rybacy wyszli z nich i płukali sieci.

Wsiadł do jednej z łodzi, tej, która należała do Szymona,

prosił go, aby odpłynął nieco od brzegu.

Potem usiadł i nauczał tłumy z łodzi.

Gdy skończył mówić, rzekł do Szymona:

"Wypłyń na głębię i zarzućcie sieci na połów."

Szymon odpowiedział:

"Mistrzu, całonocną pracą nic nie złowiliśmy,

lecz na Twoje słowo zarzucę sieci."

Gdy to uczynili, złowili ogromną liczbę ryb,

a ich sieci zaczęły się rwać.

Znaleźli się w potrzebie i dali znak swoim towarzyszom w drugiej łodzi,

aby przyszli im z pomocą.

Przyszli i napełnili obie łodzie,

że aż się zanurzały.

Gdy Szymon Piotr to zobaczył, upadł na kolana przed Jezusem i rzekł:

"Odejdź ode mnie, Panie, bo jestem człowiekiem grzesznym."

Ogarnęło go bowiem zdumienie z powodu połówu ryb, którego dokonali,

a także wszystkich, którzy z nim byli,

a także Jakuba i Jana, synów Zebedeusza,

którzy byli towarzyszami Szymona.

Jezus rzekł do Szymona: "Nie bój się;

odtąd będziesz łowił ludzi."

Gdy przyciągnęli łodzie do brzegu,

zostawili wszystko i poszli za Nim.