Pierwsze czytanie

Jonasz bardzo się zdenerwował

i rozgniewał, że Bóg nie spełnił zła,

które zapowiedział przeciwko Niniwie.

Modlił się: "Proszę Cię, PANIE,

czyż nie to mówiłem, gdy byłem jeszcze w moim kraju?

Dlatego na początku uciekłem do Tarszisz.

Wiedziałem, że jesteś Bogiem łaskawym i miłosiernym,

powolnym do gniewu, bogatym w miłosierdzie, niechętnym do karania.

A teraz, PANIE, proszę, weź moje życie;

bo lepiej mi umrzeć niż żyć."

Ale PAN zapytał: "Czy masz prawo się gniewać?"

Jonasz opuścił miasto, aby udać się na wschód,

gdzie zbudował sobie szałas i czekał w cieniu,

aby zobaczyć, co się stanie z miastem.

A gdy PAN Bóg sprawił, że wyrosła roślina,

która zasłoniła głowę Jonasza,

przynosząc mu cień, który ulżył mu w cierpieniu,

Jonasz bardzo się ucieszył z rośliny.

Ale następnego ranka, o świcie,

Bóg posłał robaka, który zaatakował roślinę,

więc ta uschła.

A gdy słońce wzeszło, Bóg posłał palący wiatr wschodni;

a słońce biło na głowę Jonasza, aż poczuł osłabienie.

Wtedy Jonasz poprosił o śmierć, mówiąc:

"Lepiej mi umrzeć niż żyć."

Ale Bóg powiedział do Jonasza:

"Czy masz prawo gniewać się z powodu rośliny?"

"Mam prawo się gniewać," odpowiedział Jonasz, "na tyle, by umrzeć."

Wtedy PAN rzekł:

"Ty martwisz się o roślinę, która nie kosztowała cię żadnego wysiłku

i której nie wyhodowałeś;

wyrosła w jedną noc i w jedną noc zginęła.

A czyż ja nie powinienem martwić się o Niniwę, wielkie miasto,

w którym jest więcej niż sto dwadzieścia tysięcy osób,

które nie potrafią odróżnić prawej ręki od lewej,

nawet nie wspominając o wielu bydle?"