Ewangelia

Gdy Jezus wyrzucił demona, niektórzy z tłumu powiedzieli:

„To przez Beelzebuba, księcia demonów,

wyrzuca demony.”

Inni, aby Go wystawić na próbę, prosili Go o znak z nieba.

Lecz On znał ich myśli i rzekł do nich:

„Każde królestwo podzielone samo w sobie zostanie zniszczone,

a dom upadnie na dom.

A jeśli Szatan jest podzielony sam w sobie, jakże stanie jego królestwo?

Mówicie bowiem, że to przez Beelzebuba wyrzucam demony.

Jeśli więc ja wyrzucam demony przez Beelzebuba,

to przez kogo wyrzucają je wasi własni ludzie?

Dlatego oni będą waszymi sędziami.

Ale jeśli to palcem Bożym wyrzucam demony,

to Królestwo Boże przyszło do was.

Gdy mocarz w pełni uzbrojony strzeże swego pałacu,

jego mienie jest bezpieczne.

Lecz gdy przychodzi ktoś silniejszy od niego, atakuje go i pokonuje,

zabiera mu zbroję, na której polegał,

i rozdziela łupy.

Kto nie jest ze mną, jest przeciwko mnie,

a kto nie zbiera ze mną, ten rozprasza.

„Gdy nieczysty duch wychodzi z człowieka,

krąży po pustynnych miejscach, szukając odpoczynku,

lecz, nie znajdując, mówi:

‘Wrócę do mojego domu, skąd wyszedłem.’

Lecz wracając, znajduje go wymiecionym i uporządkowanym.

Wtedy idzie i przyprowadza siedem innych duchów

bardziej złych niż on sam, którzy wchodzą i zamieszkują tam,

a ostatni stan tego człowieka jest gorszy niż pierwszy.”