Ewangelia

Gdy Jezus wyruszał w drogę, podbiegł do niego pewien człowiek,

upaść przed nim na kolana i zapytał go:

"Nauczycielu dobry, co mam czynić, aby odziedziczyć życie wieczne?"

Jezus odpowiedział mu: "Czemu nazywasz mnie dobrym?

Nikt nie jest dobry, tylko sam Bóg.

Znasz przykazania: Nie zabijaj;

nie cudzołóż;

nie kradnij;

nie świadcz fałszywie;

nie oszukuj;

czcij ojca swego i matkę swoją."

On mu odpowiedział:

"Nauczycielu, to wszystko zachowałem od mojej młodości."

Jezus, spojrzawszy na niego, umiłował go i rzekł do niego:

"Jednego ci brakuje.

Idź, sprzedaj, co masz, i daj ubogim,

a będziesz miał skarb w niebie; potem przyjdź, naśladuj mnie."

Na te słowa jego twarz zmieniła się,

i odszedł smutny, bo miał wiele dóbr.

Jezus spojrzał wokół i rzekł do swoich uczniów:

"Jak trudno jest tym, którzy mają bogactwa,

wejść do Królestwa Bożego!"

Uczniowie zdumieli się jego słowom.

Jezus znowu odpowiedział im:

"Dzieci, jak trudno jest wejść do Królestwa Bożego!

Łatwiej jest wielbłądowi przejść przez ucho igły,

niż bogatemu wejść do Królestwa Bożego."

Oni bardzo się zdumieli i mówili między sobą:

"To kto może być zbawiony?"

Jezus spojrzał na nich i rzekł:

"U ludzi to niemożliwe, ale nie u Boga.

Dla Boga bowiem wszystko jest możliwe."

Piotr zaczął mu mówić:

"My opuściliśmy wszystko i poszliśmy za Tobą."

Jezus rzekł: "Amen, mówię wam,

nie ma nikogo, kto by opuścił dom lub braci, lub siostry,

or rodziców, lub dzieci, lub pola

z powodu mnie i z powodu Ewangelii,

by nie otrzymał stokrotnie więcej już w tym czasie:

domów i braci i sióstr

oraz matek i dzieci i pól,

z prześladowaniami, a w czasie przyszłym życie wieczne."