Ewangelia

Jezus nauczał w synagodze w szabat.

A była tam kobieta, która przez osiemnaście lat

była sparaliżowana przez ducha;

była zgięta, całkowicie niezdolna do wyprostowania się.

Gdy Jezus ją zobaczył, zawołał do niej i rzekł:

"Kobieto, uwolniona jesteś od swojej niemocy."

Położył na nią ręce,

a ona natychmiast wyprostowała się i chwaliła Boga.

Lecz przełożony synagogi,

oburzony, że Jezus uzdrowił w szabat,

rzekł do tłumu:

"Sześć dni jest, w których należy pracować.

Przychodźcie w tych dniach, aby być uzdrowionymi, a nie w dzień szabatu."

Pan odpowiedział mu:

"Obłudnicy!

Czyż każdy z was w szabat

nie odwiązuje swojego wołu lub osła od żłobu

i nie prowadzi go na wodopój?

Ta córka Abrahama,

którą Szatan związał przez osiemnaście lat,

czy nie powinna być uwolniona w dzień szabatu

od tego jarzma?"

Gdy to powiedział, wszyscy jego przeciwnicy zostali zawstydzeni;

a cały tłum radował się z wszystkich wspaniałych czynów, które czynił.