Pierwsze czytanie

Dusze sprawiedliwych są w ręku Boga,

i żaden ból ich nie dosięgnie.

W oczach głupich wydawali się umarli;

a ich odejście uważano za nieszczęście,

a ich zniknięcie za całkowite zniszczenie.

Lecz oni są w pokoju.

Bo jeśli przed ludźmi są karani,

ich nadzieja jest pełna nieśmiertelności;

ukarani nieco, będą wielce błogosławieni,

ponieważ Bóg ich wypróbował

i uznał za godnych siebie.

Jak złoto w piecu, tak ich wypróbował,

a jak ofiary całopalne wziął ich do siebie.

W czasie ich nawiedzenia będą świecić,

i będą się poruszać jak iskry w słomie;

będą sądzić narody i panować nad ludami,

a Pan będzie ich Królem na wieki.

Ci, którzy w nim pokładają ufność, zrozumieją prawdę,

a wierni będą z nim trwać w miłości:

bo łaska i miłosierdzie są z jego świętymi,

a jego troska jest z jego wybranymi.