Pierwsze czytanie

Gdy wszystko ogarnęła spokojna cisza

i noc w swoim szybkim biegu była w połowie,

Twoje wszechpotężne słowo, z królewskiego tronu nieba,

przybyło jak dzielny wojownik do przeklętej ziemi,

niosąc ostry miecz Twojego nieubłaganego dekretu.

A gdy zstąpił, napełnił każde miejsce śmiercią;

sięgał aż do nieba, gdy stał na ziemi.

Bo całe stworzenie, w swoich różnych rodzajach, było odnawiane,

wypełniając swoje naturalne prawa,

aby Twoje dzieci mogły być zachowane bez szkody.

Chmura osłoniła ich oboz;

a z tego, co wcześniej było wodą, ukazała się sucha ziemia:

Z Morza Czerwonego droga bez przeszkód,

a z potężnego wezbrania łąka zielona.

Przez to przeszła cała naród chroniony przez Twoją rękę,

po tym, jak ujrzeli zdumiewające cuda.

Bo biegli jak konie,

i skakali jak jagnięta,

chwaląc Ciebie, Panie! ich wybawiciela.