Pierwsze czytanie

[Z potomków oficerów Aleksandra]

wyrosło grzeszne pokolenie, Antioch Epifanes,

syn króla Antiocha, niegdyś zakładnik w Rzymie.

Został królem w roku sto trzydziestym siódmym

królestwa Greków.

W owym czasie w Izraelu

pojawiły się mężczyźni, którzy łamali prawo,

a wielu ludzi zwiedli, mówiąc:

"Chodźmy i zawrzyjmy przymierze z poganami wokół nas;

odkąd się od nich oddzieliliśmy, wiele zła spadło na nas."

Propozycja ta była miła;

niektórzy z ludu natychmiast poszli do króla,

a on zezwolił im wprowadzić sposób życia

pogan.

Wtedy zbudowali gimnazjon w Jerozolimie

zgodnie z poganami.

Zasłonili znak swojego obrzezania

i porzucili święty przymierze;

połączyli się z poganami

i sprzedali się złu.

Wtedy król napisał do całego swojego królestwa, aby wszyscy byli jednym ludem,

każdy porzucając swoje zwyczaje.

Wszyscy poganie dostosowali się do rozkazu króla,

a wielu dzieci Izraela popierało jego religię;

składali ofiary bożkom i profanowali szabat.

Piętnastego dnia miesiąca Kislew,

w roku sto czterdziestym piątym,

król wzniosł straszną ohydę

na ołtarzu ofiar całopalnych

aw okolicznych miastach Judy zbudowali ołtarze pogańskie.

Paliły również kadzidło przy drzwiach domów i na ulicach.

Jakiekolwiek zwoje prawa, które znaleźli, rozrywali i palili.

Kto został znaleziony z zwojem przymierza,

a kto przestrzegał prawa,

został skazany na śmierć przez królewski dekret.

Ale wielu w Izraelu było zdecydowanych

i postanowili w sercach swoich, że nie będą jedli nic nieczystego;

woleli umrzeć, niż zhańbić się nieczystym pokarmem

lub profanować święte przymierze; i umierali.

Straszna udręka spadła na Izrael.