Pierwsze czytanie

Zdarzyło się, że siedmiu braci z matką zostało aresztowanych

i torturowanych biczami i rózgami przez króla,

aby zmusić ich do jedzenia wieprzowiny wbrew prawu Bożemu.

Najbardziej godna podziwu i wiecznego zapamiętania była matka,

która widziała, jak jej siedmiu synów ginie w jednym dniu,

lecz znosiła to z odwagą z powodu swojej nadziei w Panu.

Napełniona szlachetnym duchem, który poruszał jej kobiece serce męską odwagą,

zachęcała każdego z nich

w języku ich przodków tymi słowami:

"Nie wiem, jak przyszliście na świat w moim łonie;

niczym nie byłam, co dało wam oddech życia,

ani nie ja ułożyłam

elementy, z których każdy z was jest złożony.

Dlatego, ponieważ to Stwórca wszechświata

kształtuje początek każdego człowieka,

jak on sprawia, że wszystko ma swój początek,

on, w swojej miłosierdziu,

przywróci wam zarówno oddech, jak i życie,

ponieważ teraz lekceważycie siebie dla dobra jego prawa."

Antiochus, podejrzewając zniewagę w jej słowach,

myślał, że jest wyśmiewany.

Gdy najmłodszy brat wciąż żył, król zwrócił się do niego,

nietylko słowami, ale obietnicami na przysięgę,

aby uczynić go bogatym i szczęśliwym, jeśli porzuci swoje przodków zwyczaje:

uczyni go swoim Przyjacielem

i powierzy mu wysokie stanowisko.

Gdy młodzieniec w ogóle go nie słuchał,

król zwrócił się do matki,

namawiając ją, by doradziła swojemu synowi, aby uratował swoje życie.

Po długim namawianiu,

ona udawała, że przekonuje swojego syna.

W szyderstwie z okrutnego tyrana,

pochyliła się blisko swojego syna i powiedziała w ich ojczystym języku:

"Synu, miej litość nade mną, która nosiła cię w moim łonie przez dziewięć miesięcy,

karmiła cię przez trzy lata, wychowała,

wykształciła i wspierała do twojego obecnego wieku.

Proszę cię, dziecko, spójrz na niebo i ziemię

i zobacz wszystko, co w nich jest;

wtedy poznasz, że Bóg nie stworzył ich z rzeczy istniejących;

a w ten sam sposób ludzkość przyszła na świat.

Nie bój się tego kata,

lecz bądź godny swoich braci i przyjmij śmierć,

aby w czasie miłosierdzia mogła cię znowu przyjąć z nimi."

Ledwie skończyła mówić, gdy młodzieniec rzekł:

"Na co czekasz?

Nie posłucham rozkazu króla.

Słucham rozkazu prawa danego naszym ojcom przez Mojżesza.

Ale ty, który wymyśliłeś wszelkiego rodzaju cierpienia dla Hebrajczyków,

niczym nie uciekniesz od rąk Boga."