Pierwsze czytanie

Judasz i jego bracia powiedzieli:

„Teraz, gdy nasi wrogowie zostali pokonani,

idźmy, aby oczyścić sanktuarium i ponownie je poświęcić.”

I zgromadziła się cała armia, i poszli na Górę Syjon.

Wczesnym rankiem dwudziestego piątego dnia dziewiątego miesiąca,

to jest miesiąca Kislew,

w roku sto czterdziestym ósmym,

powstali i złożyli ofiarę zgodnie z prawem

na nowym ołtarzu całopalnym, który zbudowali.

W rocznicę dnia, w którym poganie go zbezcześcili,

tego samego dnia został ponownie poświęcony

przy akompaniamencie pieśni, harf, fletów i cymbałów.

Wszyscy ludzie upadli na twarz i oddali cześć oraz chwałę Niebios,

który dał im sukces.

Przez osiem dni obchodzili poświęcenie ołtarza

i radośnie składali ofiary całopalne i ofiary

wyzwolenia i chwały.

Ozdobili fasadę świątyni złotymi koronami i tarczami;

naprawili bramy i komnaty kapłanów

i wyposażyli je w drzwi.

Wśród ludu panowała wielka radość,

teraz, gdy hańba pogan została usunięta.

Wtedy Judasz i jego bracia oraz całe zgromadzenie Izraela

postanowili, że dni poświęcenia ołtarza

będą obchodzone z radością i weselem

co roku przez osiem dni,

od dwudziestego piątego dnia miesiąca Kislew.