Pierwsze czytanie

W trzecim roku panowania Jojakima, króla Judy,

król Nabuchodonozor z Babilonu przyszedł

i obległ Jerozolimę.

Pan wydał w jego ręce Jojakima, króla Judy,

i niektóre naczynia świątyni Bożej;

przeniósł je do ziemi Szinar,

i umieścił naczynia w skarbcu swojego boga.

Król powiedział Aszpenazowi, swojemu głównemu dworzaninowi,

aby przyprowadził niektóre z dzieci Izraela, królewskiego rodu

i szlachectwa, młodych mężczyzn bez jakiejkolwiek wady,

przystojnych, inteligentnych i mądrych,

łatwych do nauki i roztropnych w osądzie,

takich, którzy mogliby zająć miejsce w pałacu królewskim;

byli mieli być uczeni języka i literatury Chaldejczyków;

po trzech latach nauki mieli wejść do służby króla.

Król przydzielił im codzienną porcję jedzenia i wina

z królewskiego stołu.

Wśród nich byli mężczyźni z Judy: Daniel, Hanania,

Misael i Azariasz.

Ale Daniel postanowił, że nie chce się zhańbić

królewskim jedzeniem ani winem;

więc prosił głównego dworzanina, aby oszczędził mu tej zhańbienia.

Chociaż Bóg obdarzył Daniela łaską i sympatią

głównego dworzanina, ten jednak powiedział do Daniela,

"Boję się mojego pana, króla;

to on przydzielił wasze jedzenie i napój.

Jeśli zobaczy, że wyglądacie nędznie

w porównaniu z innymi młodymi mężczyznami w waszym wieku,

zagrażacie mojemu życiu przed królem."

Wtedy Daniel powiedział do zarządcy, którego główny dworzanin

powierzył opiece Daniela, Hananii,

Misaela i Azariasza,

"Proszę, przetestuj swoich sług przez dziesięć dni.

Daj nam warzywa do jedzenia i wodę do picia.

Potem zobacz, jak wyglądamy w porównaniu z innymi młodymi mężczyznami,

którzy jedzą z królewskiego stołu,

i traktuj swoich sług według tego, co zobaczysz."

On zgodził się na tę prośbę i testował ich przez dziesięć dni;

po dziesięciu dniach wyglądali zdrowiej i lepiej odżywieni

niż wszyscy młodzi mężczyźni, którzy jedli z królewskiego stołu.

Zarządca więc nadal zabierał im jedzenie i wino, które mieli otrzymać,

i dawał im warzywa.

Tym czterem młodym mężczyznom Bóg dał wiedzę i biegłość

we wszelkiej literaturze i nauce,

i Danielowi zrozumienie wszystkich wizji i snów.

Na koniec czasu, który król określił na ich przygotowanie,

główny dworzanin przyprowadził ich przed Nabuchodonozora.

Gdy król rozmawiał z nimi wszystkimi,

nikt nie okazał się równy Danielowi, Hananii,

Misaelowi i Azariaszowi;

i tak weszli do służby króla.

W każdej sprawie mądrości lub roztropności, którą król im zadał,

znalazł ich dziesięć razy lepszych

niż wszyscy magowie i czarownicy w jego królestwie.