Pierwsze czytanie

Niektórzy mężczyźni wbiegli do górnej izby domu Daniela

i znaleźli go modlącego się i błagającego przed swoim Bogiem.

Potem poszli przypomnieć królowi o zakazie:

„Czy nie wydałeś, o królu,

że nikt nie ma prawa zwracać się z prośbą do boga ani człowieka

przez trzydzieści dni, z wyjątkiem ciebie, o królu;

w przeciwnym razie zostanie wrzucony do lwiej jamy?”

Król odpowiedział im: „Dekret jest absolutny,

nieodwołalny według prawa Medów i Persów.”

Na to odpowiedzieli: „Daniel, żydowski wygnańca,

nie zwraca uwagi na ciebie, o królu,

ani na dekret, który wydałeś;

trzy razy dziennie składa swoją modlitwę.”

Król był głęboko zmartwiony tą wiadomością

i postanowił uratować Daniela;

pracował aż do zachodu słońca, aby go ocalić.

Ale ci mężczyźni nalegali.

Powiedzieli: „Pamiętaj, o królu,

że według prawa Medów i Persów

każdy królewski zakaz lub dekret jest nieodwołalny.”

Więc król kazał przyprowadzić Daniela i wrzucić go do lwiej jamy.

Do Daniela powiedział:

„Niech twój Bóg, któremu tak wiernie służysz, cię uratuje.”

Aby zapobiec jakimkolwiek manipulacjom,

król zapieczętował swoim własnym pierścieniem i pierścieniami lordów

kamień, który przyniesiono, aby zablokować wejście do jamy.

Potem król wrócił do swojego pałacu na noc;

odmówił jedzenia i odprawił rozrywkowców.

Ponieważ sen był dla niego niemożliwy,

król wstał bardzo wcześnie następnego ranka

i pospieszył do lwiej jamy.

Gdy się zbliżył, zawołał do Daniela smutno:

„O Danielu, sługo żywego Boga,

czy Bóg, któremu tak wiernie służysz,

był w stanie uratować cię od lwów?”

Daniel odpowiedział królowi: „O królu, żyj na wieki!

Mój Bóg posłał swojego anioła i zamknął usta lwów,

więc nie wyrządziły mi krzywdy.

Bo zostałem uznany za niewinnego przed nim;

ani tobie nie wyrządziłem żadnej krzywdy, o królu!”

To przyniosło królowi wielką radość.

Na jego rozkaz Daniela wyciągnięto z jamy,

nietkniętego, ponieważ ufał swojemu Bogu.

Król następnie kazał wrzucić do lwiej jamy mężczyzn, którzy oskarżyli Daniela,

razem z ich dziećmi i żonami.

Zanim dotarli na dno jamy,

lwy ich przewróciły i zmiażdżyły wszystkie ich kości.

Potem król Dariusz napisał do narodów i ludów każdego języka,

gdziekolwiek zamieszkują na ziemi: „Pokój z wami!

Dekretuję, że w całym moim królewskim królestwie

Bóg Daniela ma być czczony i szanowany:

„Bo jest żywym Bogiem, trwającym na wieki;

jego Królestwo nie zostanie zniszczone,

a jego panowanie nie będzie miało końca.

On jest wybawicielem i zbawicielem,

czyniącym znaki i cuda na niebie i na ziemi,

a on uwolnił Daniela z mocy lwów.”