Pierwsze czytanie

Wykrzyknij radośnie, ty, która nie rodziłaś,

Zacznij śpiewać radośnie, ty, która nie znałaś bólu,

Bo więcej jest dzieci porzuconej żony

niż dzieci tej, która ma męża,

mówi Pan.

Powiększ miejsce dla swojego namiotu,

rozciągnij bez żalu swoje płachty namiotowe;

wydłuż swoje liny i umocnij swoje słupy.

Bo rozprzestrzenisz się na prawo i lewo;

Twoje potomstwo zdobędzie narody

i zasiedli opustoszałe miasta.

Nie bój się, nie będziesz zawstydzona;

nie musisz się rumienić, bo nie będziesz upokorzona.

Zapomnisz o hańbie swojej młodości,

a o zniewadze swojego wdowieństwa nie będziesz pamiętać.

Bo ten, który stał się twoim mężem, jest twoim Stwórcą;

Jego imię to Pan Zastępów;

Twój Odkupiciel to Święty Izraela,

nazywany Bogiem całej ziemi.

Pan wzywa cię z powrotem,

jak żonę porzuconą i zasmucającą się duchem,

Żonę poślubioną w młodości, a potem odrzuconą,

mówi twój Bóg.

Na krótki czas cię opuściłem,

lecz z wielką czułością cię przywrócę.

W wybuchu gniewu, na chwilę

ukryłem przed tobą swoje oblicze;

Lecz z wieczną miłością zlituję się nad tobą,

mówi Pan, twój Odkupiciel.

To dla mnie jak dni Noego,

Gdy przysiągłem, że wody Noego

nigdy więcej nie zatopią ziemi;

Tak przysiągłem, że nie będę się gniewał na ciebie,

ani cię karcił.

Choć góry opuszczą swoje miejsce

i pagórki będą wstrząsane,

Moja miłość nigdy cię nie opuści

ani moje przymierze pokoju nie będzie wstrząsane,

mówi Pan, który ma miłosierdzie dla ciebie.