Ewangelia

W szóstym miesiącu

anioł Gabriel został posłany od Boga

do miasta w Galilei, zwanego Nazaretem,

do dziewicy poślubionej mężczyźnie imieniem Józef,

z rodu Dawida,

a imię dziewicy brzmiało Maryja.

I przyszedłszy do niej, rzekł:

„Bądź pozdrowiona, pełna łaski! Pan z Tobą.”

Lecz ona zaniepokojona tym pozdrowieniem,

rozważała, co to może znaczyć.

Wtedy anioł rzekł do niej:

„Nie bój się, Maryjo,

bo znalazłaś łaskę u Boga.

Oto poczniesz w łonie swoim i porodzisz syna,

a nazwiesz Go Jezus.

Będzie On wielki i będzie nazwany Synem Najwyższego,

a Pan Bóg da Mu tron Jego ojca Dawida,

a będzie panował nad domem Jakuba na wieki,

a Jego królestwu nie będzie końca.”

Lecz Maryja rzekła do anioła:

„Jakże się to stanie,

skoro nie znam mężczyzny?”

A anioł odpowiedział jej:

„Duch Święty zstąpi na Ciebie,

a moc Najwyższego osłoni Cię.

Dlatego też Święte, które się narodzi,

będzie nazwane Synem Bożym.

A oto, Elżbieta, Twoja krewna,

też poczęła syna w swoim starszym wieku,

a to jest szósty miesiąc dla tej, która była nazywana niepłodną;

bo dla Boga nie ma nic niemożliwego.”

Maryja rzekła: „Oto ja, służebnica Pańska.

Niech mi się stanie według słowa Twego.”

I anioł odszedł od niej.