Pierwsze czytanie

Gdy król Dawid osiedlił się w swoim pałacu,

a Pan dał mu odpoczynek od wszystkich jego wrogów,

powiedział do proroka Natana:

„Oto ja mieszkam w domu cedrowym,

podczas gdy Arka Boża przebywa w namiocie!”

Natan odpowiedział królowi:

„Idź, zrób wszystko, co masz na myśli,

bo Pan jest z tobą.”

Lecz tej nocy Pan przemówił do Natana i rzekł:

„Idź, powiedz mojemu słudze Dawidowi: ‘Tak mówi Pan:

Czy ty zbudujesz mi dom, w którym będę mieszkał?

‘To ja wziąłem cię z pastwiska

i z opieki nad stadem,

abyś był dowódcą mojego ludu Izraela.

Byłem z tobą wszędzie, dokądkolwiek szedłeś,

a wszystkich twoich wrogów zniszczyłem przed tobą.

Uczynię cię sławnym jak wielkich na ziemi.

Ustanowię miejsce dla mojego ludu Izraela;

zasadzę ich, aby mogli mieszkać w swoim miejscu

bez dalszych zakłóceń.

Nie będą już więcej dręczeni przez złych, jak to było dawniej,

od czasu, gdy po raz pierwszy ustanowiłem sędziów nad moim ludem Izraelem.

Dam ci odpoczynek od wszystkich twoich wrogów.

Pan również objawia ci,

że ustanowi dom dla ciebie.

A gdy nadejdzie twój czas i odpoczniesz z przodkami,

wychowam twojego następcę po tobie, z twojego wnętrza,

a uczynię jego królestwo trwałym.

Będę mu ojcem,

a on będzie mi synem.

Twój dom i twoje królestwo będą trwać na wieki przede mną;

twój tron będzie stał mocno na wieki.’”