Ewangelia

Na początku było Słowo,

a Słowo było u Boga,

a Słowo było Bogiem.

Ono było na początku u Boga.

Wszystko przez Nie się stało,

a bez Niego nic się nie stało.

Co się stało przez Nie, było życiem,

a życie było światłością ludzi;

światłość świeci w ciemności,

a ciemność jej nie ogarnęła.

Człowiek imieniem Jan został posłany od Boga.

Przyszedł, aby dać świadectwo, aby zaświadczyć o światłości,

aby wszyscy przez niego uwierzyli.

On nie był światłością,

lecz przyszedł, aby zaświadczyć o światłości.

Prawdziwa światłość, która oświeca każdego, przychodziła na świat.

Był na świecie,

a świat stał się przez Niego,

lecz świat Go nie poznał.

Przyszedł do swoich,

a swoi Go nie przyjęli.

Lecz tym, którzy Go przyjęli,

dał moc, aby stali się dziećmi Bożymi,

tym, którzy wierzą w Jego imię,

którzy nie z krwi,

ani z woli ciała,

ani z woli mężczyzny,

lecz z Boga się narodzili.

A Słowo stało się ciałem

i zamieszkało wśród nas,

a my oglądaliśmy Jego chwałę,

chwałę, jaką ma Jednorodzony od Ojca,

pełen łaski i prawdy.

Jan dał o Nim świadectwo i wołał, mówiąc:

„To jest ten, o którym powiedziałem:

‘Ten, który idzie za mną, przewyższa mnie,

bo był przede mną.’”

Z Jego pełni wszyscyśmy wzięli,

łaskę za łaskę,

bo chociaż Prawo zostało dane przez Mojżesza,

łaska i prawda przyszły przez Jezusa Chrystusa.

Nikt nigdy nie widział Boga.

Jednorodzony Syn, Bóg, który jest na łonie Ojca,

objawił Go.