Z Ewangelii według św. Łukasza 2:36-40
Była prorokinią, Anna,
dziewica z plemienia Aser.
Miała już swoje lata,
żyła siedem lat z mężem po ślubie,
a potem jako wdowa aż do osiemdziesiątego czwartego roku życia.
Nigdy nie opuszczała świątyni,
ale służyła Bogu dniem i nocą, poszcząc i modląc się.
A gdy w tym właśnie czasie przystąpiła,
dziękowała Bogu i mówiła o dziecku
do wszystkich, którzy oczekiwali odkupienia Jerozolimy.
Gdy wypełnili wszystkie przepisy
prawa Pana,
wrócili do Galilei,
do swojego miasta Nazaretu.
Dziecko rosło i stawało się silne, napełnione mądrością;
a łaska Boża spoczywała na nim.
Oto słowo Pańskie.
Chwała Tobie, Chryste.