Ewangelia

Na początku było Słowo,

a Słowo było u Boga,

a Słowo było Bogiem.

Ono było na początku u Boga.

Wszystko przez Nie się stało,

a bez Niego nic się nie stało.

Co się stało przez Niego, było życiem,

a to życie było światłością ludzi;

światłość świeci w ciemności,

a ciemność jej nie ogarnęła.

Człowiek imieniem Jan został posłany od Boga.

Przyszedł, aby dać świadectwo, aby zaświadczyć o światłości,

aby wszyscy przez niego uwierzyli.

On nie był światłością,

lecz przyszedł, aby zaświadczyć o światłości.

Prawdziwa światłość, która oświeca każdego, przychodziła na świat.

Był na świecie,

a świat stał się przez Niego,

lecz świat Go nie poznał.

Przyszedł do swoich,

lecz swoi Go nie przyjęli.

Lecz tym, którzy Go przyjęli,

dał moc, aby stali się dziećmi Bożymi,

dla tych, którzy wierzą w Jego imię,

którzy nie z krwi,

ani z woli ciała,

ani z woli mężczyzny,

lecz z Boga się narodzili.

A Słowo stało się ciałem

i zamieszkało wśród nas,

a my oglądaliśmy Jego chwałę,

chwałę jako Jednorodzonego od Ojca,

pełnego łaski i prawdy.

Jan zaświadczył o Nim i wołał, mówiąc:

„To jest ten, o którym powiedziałem:

‘Ten, który idzie za mną, przewyższa mnie,

bo był przede mną.’”

Z Jego pełni wszyscyśmy otrzymali,

łaskę za łaską,

bo chociaż prawo zostało dane przez Mojżesza,

łaska i prawda przyszły przez Jezusa Chrystusa.

Nikt nigdy nie widział Boga.

Jednorodzony Syn, Bóg, który jest na łonie Ojca,

objawił Go.