Akt Żalu, Nadzieja i Zaufanie Przed Świętą Komunią

O Jezu, ukochany towarzyszu mojej duszy, chwila, na którą czekałem, zbliża się; radosna chwila, gdy ja, Twój niegodny sługa, przyjmę najświętszy Sakrament Twojego Ciała i Krwi, ostateczny lek na wszystkie moje cierpienia. Z miłości do Ciebie głęboko żałuję za każdy z moich grzechów i za każde niedopatrzenie, które obraziło Twoją łagodną dobroć i zbrukane moją duszę, którą odkupiłeś swoją drogocenną Krwią. Jak mogę odważyć się przyjąć Cię w sercu uwikłanym w ciernie i kolce ziemskich pragnień, wypełnionym ohydnymi oparami światowości i trywialnych ambicji? A jednak, mój miłosierny Jezu, chociaż moja dusza jest chora, trzymam się słów, które wyszły z Twoich łaskawych ust, przypominających mi, że to nie zdrowi potrzebują uzdrowiciela, lecz chorzy, i to daje mi pewność. Rzeczywiście, Panie mój, jeśli ktokolwiek powinien polegać na Tobie, to ja! Podczas gdy inni mogą polegać na swojej niewinności lub cnotach, moim jedynym schronieniem jest Twoje miłosierdzie, Twoje wielkie miłosierdzie. Choć uczyniłem się niegodnym, kiedy kiedykolwiek traktowałeś mnie według moich zasług? Gdzie bym się teraz znalazł, gdyby nie ręka miłosierdzia? Dobry Jezu, który przyjmowałeś niewidomych, chromych, ubogich i złamanych sercem na swoje uczty, ja, jako jeden z nich — najbardziej nędzny i smutny — zbliżam się do świętego stołu Twojego Ciała i Krwi, uczty przeznaczonej dla aniołów, nie z arogancją, lecz z żałosnym i pokornym sercem, z delikatną pewnością, z nadzieją w Twoją dobroć i miłość, odwzajemniając wszystkie Twoje dobrodziejstwa z gorącym pragnieniem, aby Cię zadowolić, aby odtąd żyć zgodnie z Twoim Duchem i naśladować cnoty Twojego Najświętszego Serca, abym mógł Cię na wieki chwalić i czcić.Amen.