Modlitwa na Poniedziałek Wielkanocny

Ojcze: Chrystus zmartwychwstał, Alleluja. Rodzina: Prawdziwie zmartwychwstał, Alleluja. Ojcze: Módlmy się. Boże, przez tę wielkanocną celebrację, obdarzyłeś świat swoją uzdrawiającą łaską; błagamy Cię, abyś zsyłał swoje niebiańskie dary na swój lud, abyśmy mogli osiągnąć doskonałą wolność i zabezpieczyć życie wieczne. Przez Chrystusa, Pana naszego. Rodzina: Alleluja, Alleluja. Ojcze: A oto, dwóch z nich szło w tym samym dniu do wioski zwanej Emaus, która była około sześćdziesięciu stadiów od Jerozolimy, i rozmawiali ze sobą o wszystkim, co się wydarzyło. Gdy rozmawiali i dyskutowali, Jezus sam zbliżył się i szedł z nimi. Lecz ich oczy były wstrzymane, aby Go nie poznali, i zapytał ich: O czym to rozmawiacie idąc, i czemu jesteście tacy smutni? Jeden z nich, imieniem Kleofas, odpowiedział: Czy Ty jesteś jedynym przybyszem w Jerozolimie, który nie wie o wydarzeniach, które miały miejsce w ostatnich dniach? Zapytał: Jakich wydarzeniach? Odpowiedzieli: O Jezusie z Nazaretu, który był prorokiem potężnym w czynach i słowach przed Bogiem i całym ludem; jak nasi arcykapłani i przywódcy wydali Go na potępienie i ukrzyżowali Go. Lecz mieliśmy nadzieję, że On jest tym, który odkupi Izraela. A teraz, to już trzeci dzień, odkąd te rzeczy się wydarzyły. Ponadto, niektóre kobiety z naszego grona zdumiewały nas; poszły do grobu rano i, nie znajdując Jego ciała, wróciły, mówiąc, że widziały wizję aniołów, którzy oznajmili, że On żyje. Niektórzy z naszych towarzyszy poszli do grobu i znaleźli go tak, jak kobiety powiedziały, lecz Jego nie znaleźli. Wtedy rzekł do nich: O głupi, i powolni w sercu, aby wierzyć we wszystko, co prorocy powiedzieli. Czyż nie było konieczne, aby Chrystus cierpiał te rzeczy, a potem wszedł do swojej chwały? Zaczynając od Mojżesza i wszystkich proroków, wyjaśnił im, co było napisane we wszystkich Pismach o Nim. [Łk 24:13-27]