Modlitwa Żony Strażaka

Stół jest nakryty, posiłek czeka, a wkrótce nasi goście będą tutaj. Mój mąż znów odchodzi, mając nadzieję uratować życie, obowiązek tak drogi. Gdy tu siedzę i czekam, plany pokrzyżowane i opóźnione, moim pierwszym instynktem jest płakać, czuć, jak serce się łamie. Lecz gdy się zastanawiam, dostrzegam prawdziwą wartość mojej roli; bo wybrałam być żoną strażaka, przyjmując moje miejsce na tej Ziemi. Choć wyzwań nie brakuje, stawię im czoła z godnością, wiedząc, że nasze dzieci mogą z dumą powiedzieć: "Mój Tata zrobił różnicę w tym miejscu." Groźne wiatry i dzikie płomienie mogą pewnego dnia odebrać mu życie, ale z Bożą siłą przysięgam stać u boku mojego strażaka, cokolwiek się stanie.