Psalm 142

Wysłuchaj, Panie, mojej modlitwy; zwróć uwagę na moją prośbę w Twojej prawdzie; wysłuchaj mnie w swojej sprawiedliwości. Nie wprowadzaj swojego sługi na sąd, bo w Twoich oczach żaden żyjący nie może być usprawiedliwiony. Przeciwnik ściga mojego ducha; zmiażdżył moje życie na ziemi. Sprawił, że mieszkam w ciemności jak ci, którzy dawno umarli, a mój duch jest zaniepokojony we mnie; moje serce jest ciężkie. Przypominam sobie dni minione, rozważając wszystkie Twoje dzieła; myślę o dziełach Twoich rąk. Podnoszę moje ręce do Ciebie; moja dusza pragnie Ciebie jak ziemia sucha pragnie wody. Odpowiedz mi szybko, Panie, bo mój duch słabnie. Nie ukrywaj przede mną swojego oblicza, abym nie stał się jak ci, którzy zstępują do otchłani. Daj mi usłyszeć Twoją miłość rano, bo zaufałem Tobie. Pokaż mi drogę, którą mam iść, bo podnoszę moją duszę do Ciebie. Ratuj mnie od moich wrogów, Panie; uciekam się do Ciebie. Naucz mnie spełniać Twoją wolę, bo Ty jesteś moim Bogiem. Niech Twój dobry Duch prowadzi mnie po prostych ścieżkach; dla imienia Twojego, Panie, ożyw mnie w swojej sprawiedliwości. Wyprowadź moją duszę z ucisku, a w swojej miłości zakończ moich wrogów. Odetnij wszystkich, którzy dręczą moją duszę, bo jestem Twoim sługą. Chwała na wieki...