Czytanie z Księgi Lamentacji
Pan bez litości zniszczył wszystkie mieszkania Jakuba; W gniewie swoim zburzył twierdze córki Judy; Na ziemię zhańbioną powalił jej króla i książąt. Na ziemi w milczeniu siedzą starcy córki Syjonu; Sypią proch na swoje głowy i przepasują się worem; Dziewice Jerozolimy pochylają głowy ku ziemi. Z płaczu moje oczy się wyczerpały, wewnątrz mnie wszystko się burzy; Moja żółć wylana jest na ziemię z powodu upadku córki mojego ludu, Gdy dzieci i niemowlęta mdleją na ulicach miasta. Na próżno pytają swoje matki: „Gdzie jest ziarno?” Gdy mdleją jak ranni na ulicach miasta, I umierają w ramionach swoich matek. Z czym mogę cię porównać lub z czym cię zestawić, o córko Jerozolimo? Jakie porównanie mogę ci pokazać dla twojego pocieszenia, dziewicza córko Syjonu? Bo wielka jak morze jest twoja klęska; kto cię uzdrowi? Twoi prorocy mieli dla ciebie fałszywe i zwodnicze wizje; Nie odkryli twojej winy, aby odwrócić twoje przeznaczenie; Widzieli dla ciebie w wizji fałszywe i mylące znaki. Wołaj do Pana; jęcz, o córko Syjonu! Niech twoje łzy płyną jak potok dniem i nocą; Niech nie będzie dla ciebie wytchnienia, ani odpoczynku dla twoich oczu. Wstań, głośno w nocy, na początku każdej straży; Wylej swoje serce jak wodę przed Panem; Podnieś do niego swoje ręce za życie swoich małych, Którzy mdleją z głodu na rogu każdej ulicy.
Oto słowo Boże.
Bogu niech będą dzięki.