Ewangelia

Sześć dni przed Paschą Jezus przyszedł do Betanii,

gdzie był Łazarz, którego Jezus wskrzesił z martwych.

Urządzili tam dla niego ucztę, a Marta usługiwała,

podczas gdy Łazarz był jednym z tych, którzy leżeli przy stole z nim.

Maria wzięła litr drogiego perfumowanego oleju,

wykonanego z czystego aromatycznego nardu

i namaściła nogi Jezusa, a włosami swoimi je osuszyła;

dom napełnił się zapachem oleju.

Wtedy Judasz Iskariota, jeden z jego uczniów,

ten, który miał go zdradzić, rzekł:

"Dlaczego ten olej nie sprzedano za trzysta denarów

i nie dano ubogim?"

Powiedział to nie dlatego, że dbał o ubogich,

lecz ponieważ był złodziejem i miał przy sobie sakiewkę

i kradł z ofiar.

Jezus rzekł więc: "Zostaw ją.

Niech to zachowa na dzień mojego pogrzebu.

Ubogich zawsze macie przy sobie, ale mnie nie zawsze macie."

Duża rzesza Żydów dowiedziała się, że tam jest i przyszła,

nietylko z powodu niego, ale także, aby zobaczyć Łazarza,

którego wskrzesił z martwych.

A arcykapłani postanowili zabić także Łazarza,

ponieważ wielu Żydów odwracało się

i wierzyło w Jezusa z jego powodu.