Czytanie z Dziejów Apostolskich 3:1-10
Piotr i Jan szli do świątyni
na godzinę modlitwy o trzeciej.
A pewnego dnia przyniesiono mężczyznę,
który od urodzenia był chromy,
i codziennie kładziono go przy bramie świątyni,
zwanej „Piękną Bramą”,
aby żebrał o jałmużnę od wchodzących do świątyni.
Gdy zobaczył Piotra i Jana wchodzących do świątyni,
prosił ich o jałmużnę.
Piotr wpatrzył się w niego, podobnie jak Jan,
i rzekł: „Spójrz na nas.”
On zwrócił na nich uwagę, oczekując, że coś od nich otrzyma.
Piotr powiedział: „Nie mam srebra ani złota,
lecz to, co mam, daję tobie:
w imię Jezusa Chrystusa z Nazaretu, wstań i chodź.”
Potem wziął go za prawą rękę i podniósł,
a natychmiast jego stopy i kostki stały się mocne.
Skoczył, stanął i chodził wokoło,
i wszedł z nimi do świątyni,
chodząc, skacząc i chwaląc Boga.
Gdy wszyscy ludzie zobaczyli go chodzącego i chwalącego Boga,
poznali go jako tego,
który zwykł siedzieć i żebrać przy Pięknej Bramie świątyni,
a ich ogarnęło zdumienie i zdziwienie
z powodu tego, co mu się przydarzyło.
Oto słowo Boże.
Bogu niech będą dzięki.