Pierwsze czytanie

Słuchajcie mnie, wy wyspy,

przyjmijcie do wiadomości, wy dalekie ludy.

Pan powołał mnie od urodzenia,

z łona matki nadał mi imię.

Uczynił ze mnie ostry miecz

i ukrył mnie w cieniu swej ręki.

Uczynił mnie wypolerowaną strzałą,

w swojej kołczanie mnie schował.

Ty jesteś moim sługą, powiedział do mnie,

Izraelu, przez którego objawiam swoją chwałę.

Choć myślałem, że pracowałem na próżno,

i że na nic, bezowocnie, wydałem swoją siłę,

lecz moja nagroda jest u Pana,

moje wynagrodzenie jest u mojego Boga.

Bo teraz Pan przemówił,

który uformował mnie jako swojego sługę od łona matki,

aby Jakub został do niego przywrócony

i Izrael zebrany do niego;

a ja jestem wspaniały w oczach Pana,

a mój Bóg jest teraz moją siłą!

To za mało, mówi, abyś był moim sługą,

aby podnieść pokolenia Jakuba,

i przywrócić ocalałych z Izraela;

uczynię cię światłem dla narodów,

aby moje zbawienie dotarło aż po krańce ziemi.