Ewangelia

Gdy Jezus wszedł do Kafarnaum,

przystąpił do niego setnik i prosił go, mówiąc:

"Panie, mój sługa leży w domu sparaliżowany i strasznie cierpi."

On rzekł do niego: "Przyjdę i uzdrowię go."

Setnik odpowiedział:

"Panie, nie jestem godny, abyś wszedł pod mój dach;

powiedz tylko słowo, a mój sługa będzie uzdrowiony.

Bo i ja jestem człowiekiem podległym władzy,

mając żołnierzy pod sobą.

Mówię jednemu: 'Idź', a idzie;

a drugiemu: 'Przyjdź tutaj', a przychodzi;

a mojemu słudze: 'Zrób to', a czyni to."

Gdy Jezus to usłyszał, zdziwił się i rzekł do tych, którzy za nim szli:

"Zaprawdę, powiadam wam, w nikim w Izraelu nie znalazłem takiej wiary.

Mówię wam, wielu przyjdzie ze wschodu i zachodu,

i będą się kłaść u boku Abrahama, Izaaka i Jakuba

na uczcie w Królestwie niebieskim,

lecz synowie Królestwa

zostaną wyrzuceni na zewnątrz, w ciemności,

gdzie będzie płacz i zgrzytanie zębów."

A Jezus rzekł do setnika:

"Idź, niech ci się stanie, jak uwierzyłeś."

I w tej samej godzinie jego sługa został uzdrowiony.

Jezus wszedł do domu Piotra

i zobaczył teściową leżącą w łóżku z gorączką.

Dotknął jej ręki, gorączka ją opuściła,

a ona wstała i usługiwała mu.

Gdy nastał wieczór, przynieśli mu wielu

opętanych przez demony,

a on jednym słowem wypędzał duchy i uzdrawiał wszystkich chorych,

aby wypełniło się to, co powiedział prorok Izajasz:

On wziął na siebie nasze słabości

i nosił nasze choroby.