Czytanie z Księgi Liczb 12:1-13
Miriam i Aaron mówili przeciwko Mojżeszowi pod pretekstem
małżeństwa, które zawarł z kobietą kuszycką.
Sk complaintowali: „Czy tylko przez Mojżesza mówi PAN?
Czy nie mówi także przez nas?”
I PAN to usłyszał.
Mojżesz zaś był najpokorniejszym człowiekiem na ziemi.
Wtedy PAN rzekł natychmiast do Mojżesza, Aarona i Miriam:
„Wyjdźcie, troje, do namiotu spotkania.”
I wyszli oboje.
Wtedy PAN zstąpił w obłoku
i stanął u wejścia do namiotu,
wezwał Aarona i Miriam.
Gdy oboje podeszli, rzekł:
„Teraz posłuchajcie słów PANA:
Jeśli będzie wśród was prorok,
w wizjach objawię mu się,
w snach będę z nim rozmawiał;
nie tak jak z moim sługą Mojżeszem!
W całym moim domu on jest moim zaufanym:
z twarzą w twarz mówię do niego;
wyraźnie, a nie w zagadkach.
Oblicze PANA widzi.
Dlaczego więc nie baliście się mówić przeciwko mojemu słudze Mojżeszowi?”
Tak bardzo rozgniewał się PAN na nich, że gdy odszedł,
a obłok cofnął się od namiotu,
oto Miriam była białą jak śnieg trędowatą!
Gdy Aaron odwrócił się i zobaczył ją trędowatą, rzekł do Mojżesza:
„Ach, panie mój! Proszę, nie obciążaj nas grzechem,
który popełniliśmy głupio!
Niech nie będzie jak martwo urodzone dziecko,
które wychodzi z łona matki
z ciałem w połowie zjedzonym.”
Wtedy Mojżesz wołał do PANA: „Proszę, nie to! Módl się, uzdrów ją!”
Oto słowo Boże.
Bogu niech będą dzięki.