Drugie czytanie

Chrystus nie wszedł do sanktuarium uczynionego rękami,

które jest tylko jego kopią, lecz do samego nieba,

aby teraz stawić się przed obliczem Boga w naszym imieniu.

Nie po to, aby ofiarować siebie samego wielokrotnie,

jak to czyni arcykapłan, wchodząc co roku do sanktuarium

z krwią, która nie jest jego;

bo gdyby tak było, musiałby cierpieć wielokrotnie

od założenia świata.

Lecz teraz raz na zawsze ukazał się na końcu wieków,

aby zgładzić grzech przez swoją ofiarę.

Tak jak postanowione jest, aby ludzie umierali raz,

a potem sąd, tak i Chrystus,

ofiarowany raz, aby zgładzić grzechy wielu,

pojawia się po raz drugi, nie po to, aby zgładzić grzech,

lecz aby przynieść zbawienie tym, którzy go z utęsknieniem oczekują.