Święty Josemaría Escrivá

Święty Josemaría Escrivá de Balaguer, urodzony jako José María Mariano Escrivá y Albás 9 stycznia 1902 roku w Barbastro w Hiszpanii, był drugim z sześciu dzieci w pobożnej katolickiej rodzinie. Jego rodzice, José Escrivá y Corzán i María de los Dolores Albás y Blanc, już od wczesnych lat zaszczepili w nim głęboki szacunek dla wiary. Religijna atmosfera jego rodzinnego miasta znacząco wpłynęła na jego rozwój duchowy, prowadząc go do życia poświęconego Bogu i Kościołowi. Droga Josemaríi do kapłaństwa zaczęła się od studiów w seminarium w Logroño, a następnie szkole na Uniwersytecie w Saragossie, gdzie studiował także prawo cywilne, zdobywając tytuł licencjata w 1927 roku. Święcenia kapłańskie przyjął 28 marca 1925 roku w Saragossie, gdzie jego zaangażowanie w wiarę i poświęcenie badaniu nauk Kościoła stały się widoczne. W sercu pojawiło się pragnienie założenia czegoś istotnego podczas rekolekcji duchowych w 1928 roku, co doprowadziło go do założenia Opus Dei 2 października tego samego roku w Madrycie. Instytucja ta opierała się na wierze, że wszyscy są wezwani do świętości, niezależnie od swojego stanu w życiu. Początek hiszpańskiej wojny domowej w 1936 roku oznaczał trudny czas dla Josemaríi. Zmagał się z poważną przemocą antyklerykalną, co zmusiło go do ucieczki z Madrytu do Burgos, a potem do Rzymu. Te doświadczenia wzmocniły jego determinację i poświęcenie misji, w której szukał duchowego wsparcia w chaosie. Przeprowadzka do Rzymu w 1946 roku była nie tylko schronieniem, ale także strategią na dalsze rozwijanie międzynarodowej obecności Opus Dei. Organizacja szybko się rozwijała, uzyskując papieskie zatwierdzenie od papieża Piusa XII w 1950 roku, co umocniło jej rolę w Kościele katolickim. W ciągu swojego życia Josemaría był znany z wspaniałego charakteru, odzwierciedlającego pokorę, miłość i radosnego ducha. Jego oddanie było namacalne, inspirując otaczających go do uświęcania codziennych zajęć i jawnego oraz widocznego życia swoją wiarą. Prowadził modlitewne życie, często przedstawiany w stroju kapłańskim z różańcem lub książką, symbolami jego głębokiej duchowej pobożności i teologicznej mądrości. Mimo swojej silnej woli, zmagał się z osobistymi próbami, w tym z problemami zdrowotnymi, takimi jak cukrzyca typu 1 i padaczka. Stan zdrowia Josemaríi Escrivá pogorszył się w jego późniejszych latach, jednak pozostał oddany swojej misji aż do śmierci 26 czerwca 1975 roku w Rzymie, we Włoszech. Jego dziedzictwo jest głębokie, odzwierciedlone w dalszym rozwoju Opus Dei oraz powstaniu ważnych miejsc pielgrzymkowych, najbardziej znanym Sanktuarium w Torreciudad w Hiszpanii, poświęconym tuż po jego śmierci. Jego wspomnienie, obchodzone w rocznicę jego śmierci, jest czasem dla wiernych do refleksji nad jego naukami i ich znaczeniem w kształtowaniu życia w świętości. Po jego śmierci wpływ Josemaríi trwa, co potwierdza powszechna pobożność rozwijana przez nowenny i różnorodne inicjatywy, w szczególności przez Instytut Świętego Josemaríi. Beatyfikowany przez papieża Jana Pawła II 17 maja 1992 roku i kanonizowany 6 października 2002 roku, jego nauki wciąż rezonują wśród tych, którzy pragną integrować wiarę w swoje codzienne życie, potwierdzając jego rolę jako patrona Opus Dei i wszystkich, którzy dążą do uświęcania swojej codziennej pracy. Dzięki jego trwałemu przykładzie Święty Josemaría Escrivá zachęca ludzi na całym świecie do odnajdywania świętości w codzienności, przypominając im o świętości zawartej w zwykłym życiu.