Modlitwa za kapłanów

Ojcze Niebieski, przychodzę przed Ciebie, aby podnieść naszych kapłanów: tych, którzy służą w parafiach lub opiekują się emerytami, tych, którzy uczą w seminariach lub uniwersytetach, tych, którzy pracują w biurach diecezjalnych, tych w misjach zagranicznych, naszych kapłanów zakonnych. Ojcze Niebieski, czczę Twoje święte imię, chwalę Cię, wyrażam moją wdzięczność za tych mężczyzn, których powołałeś na naszych duchowych przewodników, tych, którzy mają za zadanie prowadzenie naszych wspólnot chrześcijańskich, naszych parafialnych działań. Ojcze Niebieski, rozumiem, że, podobnie jak my, oni stają w obliczu niepewności, wątpliwości i wahań. Zastanawiają się przed i po swoim święceniu: "Czy to naprawdę moje powołanie?" "Czy jestem naprawdę w odpowiednim miejscu?" "Czy mogę głosić, biorąc pod uwagę moją nieśmiałość?" "Czy zdołam modlić się do mojej boskiej służby wśród licznych obowiązków?" "Czy dążę jedynie do ludzkiej ambicji?" Bądź z nimi, Ojcze, wsparcie ich, obdarz ich swoją siłą, Swoim Świętym Duchem. Ojcze Niebieski, nasi kapłani wyrażają, że czują się niegodni Twojego powołania. I mają rację, bo nikt nie zasługuje na to. Jednak Ty wybrałeś ich dla dobra wszystkich. Inspirować ich, łagodzić ich wątpliwości, podnosić ich. Niech rozpoznają, że zawsze mogą na Ciebie liczyć, że Twoja miłość ich otacza, że zawsze jesteś blisko. Ojcze Niebieski, nasi kapłani czasami uważają swoje obowiązki za ciężar. Mogą się zniechęcać. Mogą się zastanawiać, czy mogą spełnić tak wiele oczekiwań, które na nich spoczywają. Bądź ich siłą, ich źródłem inspiracji, ich zapewnieniem. Daruj im serce oddane modlitwie, ponieważ potrzebują tej bliskości z Tobą, dla siebie i dla innych. Ojcze Niebieski, nasi kapłani nie są aniołami. Niektórzy mogą pokazywać swoje szorstkie krawędzie. Każdy z nich doświadcza zmęczenia, niecierpliwości i ciemnych czasów. Bądź ich prowadzącym światłem. Niech Twoje Święte Słowo kieruje nimi na co dzień. Mów do nich w ich chwilach medytacji i refleksji. Ojcze Niebieski, nasi kapłani czasami znoszą samotność. Mogą czuć się odizolowani w swojej posłudze. Ten ciężki ciężar może wydawać się trudny do zniesienia. Niech ofiary naszego cotygodniowego zaangażowania i modlitw, które złożyliśmy jako płatki stokrotek, przyniosą im ulgę. Ale niech Twoja łaska i siła będą ich prawdziwym pocieszeniem, ich źródłem odporności, ich wsparciem i radością. Dziękuję Ci, Ojcze Niebieski, za tych mężczyzn, którzy są naszymi kapłanami. Niech nasze codzienne modlitwy otaczają ich. Wysłuchaj naszych modlitw, wysłuchaj ich modlitw. Niech zawsze dziękujemy Tobie za tych duchowych przewodników, których nam posyłasz.Amen.