Proklamacja Wielkanocna

Radujcie się, moce niebieskie! Śpiewajcie, chóry anielskie! Cieszcie się, całe stworzenie wokół tronu Bożego! Jezus Chrystus, nasz Król, zmartwychwstał! Zagrajcie w trąby zbawienia! Raduj się, ziemio, w blasku chwały, promienna w świetle swojego Króla! Chrystus zwyciężył! Chwała wypełnia cię! Ciemność znika na zawsze! Raduj się, Matko Kościół! Ciesz się w chwale! Zmartwychwstały Zbawiciel świeci nad tobą! Niech to miejsce rozbrzmiewa radością, odbija potężną pieśń całego ludu Bożego! [Moi najdrożsi przyjaciele, stojąc ze mną w tym świętym świetle, przyłączcie się do mnie w prośbie do Boga o miłosierdzie, aby dał swojemu niegodnemu słudze grację do śpiewania jego wielkanocnych hymnów.] [V. Pan z wami. R. I z duchem twoim.] V. Wznosimy serca. R. Wznosimy je do Pana. V. Dzięki składajmy Panu, Bogu naszemu. R. Godne to i sprawiedliwe. Naprawdę jest to godne abyśmy z pełnymi sercami, umysłami i głosami chwalili niewidzialnego Boga, wszechmogącego Ojca, i jego jedynego Syna, naszego Pana Jezusa Chrystusa. Bo Chrystus odkupił nas swoją krwią, i zapłacił za nas cenę grzechu Adama tu naszemu wiecznemu Ojcu! To jest nasza paschalna uczta, kiedy Chrystus, prawdziwa Baranek, jest zabity, którego krew poświęca domy wszystkich wierzących. To jest noc, kiedy po raz pierwszy uratowałeś naszych ojców: uwolniłeś lud Izraela z ich niewoli i prowadziłeś ich suchą stopą przez morze. To jest noc, kiedy słup ognia destrukcyjnie zniszczył ciemność grzechu! To jest noc, kiedy chrześcijanie wszędzie, oczyszczeni z grzechu i uwolnieni od wszelkiego zmazy, zostają przywróceni do łaski i wzrastają razem w świętości. To jest noc, kiedy Jezus Chrystus złamał łańcuchy śmierci i zmartwychwstał triumfalnie z grobu. Co by nam pożytecznego było życie, gdyby Chrystus nie przyszedł jako nasz Odkupiciel? Ojcze, jak wspaniała jest twoja troska o nas! Jak nieogarniona jest twoja miłosierna miłość! Aby odkupić niewolnika darowałeś swojego Syna. O szczęśliwy błąd, o konieczny grzech Adama, który zyskał nam tak wielkiego Odkupiciela! Najbłogosławieńsza z wszystkich nocy, wybrana przez Boga aby ujrzeć Chrystusa zmartwychwstającego! O tej nocy Pismo mówi: "Noc będzie jasna jak dzień: stanie się moim światłem, moją radością." Moc tej świętej nocy depresuje wszelkie zło, zmywa winę, przywraca utraconą niewinność, przynosi radość smutnym; wyrzuca nienawiść, przynosi nam pokój i poniża ziemską pychę. Noc naprawdę błogosławiona, gdy niebo łączy się z ziemią i człowiek jest pojednany z Bogiem! Dlatego, Ojcze niebieski, w radości tej nocy, przyjmij naszą wieczorną ofiarę chwały, uroczystą ofiarę twojego Kościoła. Przyjmij tę świecę wielkanocną, płomień podzielony, ale nieprzygaszony, słup ognia, który świeci na chwałę Boga. Niech się zmiesza z światłami nieba i dalej odważnie płonie to rozproszyć ciemność tej nocy! Niech Gwiazda Poranna, która nigdy nie zachodzi, znajdzie ten płomień wciąż palący się: Chrystus, ta Gwiazda Poranna, który powrócił z martwych, i rozlał swoje pokojowe światło na cały świat, twój Syn, który żyje i króluje na wieki wieków. R. Amen. [Źródło: Sakramentarz z 1975 roku. To jest mówione lub śpiewane podczas Wigilii Paschalnej, potem jak świeca wielkanocna zostanie zapalona. Zazwyczaj tę proklamację śpiewa diakon lub kapłan. Jeśli nie ma diakona ani kapłana do śpiewania, to inna osoba może śpiewać, ale pominąć słowa w nawiasach "Moi najdrożsi przyjaciele, itd."]